nu hoef je nooit je jas meer aan te trekken
en te hopen dat je licht het doet
laat buiten de stormwind nu maar razen in het donker
want binnen is het warm en licht en goed
hand in hand naar buiten kijken waar de regen valt
ik zie het vuur van hoop en twijfel in je ogen
en ik ken je diepste angst

en als je 's morgens opstaat ben ik bij je

en misschien heb ik al thee gezet

en als de zon schijnt buiten gaan we lopen door de duinen

en als het regent gaan we terug in bed

uren langzaam wakker worden, zwevend door de tijd

ik zie het licht door de gordijnen en ik weet

het verleden geeft geen zekerheid

en de dingen in de kamer, ik zeg ze welterusten

vanavond gaan we slapen en morgen zien we wel

maar de dingen in de kamer zouden levenloze dingen zijn zonder jou